De steen

Een steen, klein en hoekig,
een steen als alle andere stenen,
niet bijzonder mooi,
niet bijzonder lelijk,
een gewone steen
opgeraapt van moeder aarde.

Deze steen wordt pelgrimssteen,
uitgekozen tot symbool van al
wat in ons is en is gelegd
in het midden van de kring,
als centrerende kracht,
als aandachtspunt,
als dragend voorwerp
van onze gedachten en verlangens.

Daar ligt de steen en hij wacht
op wat komen gaat,
op wat groeien wil in ons
nu we onze stappen zetten,
zevenmaal
in het voetspoor van Franciscus.
Zoekend volgen wij dat spoor
en de steen wacht, wacht geduldig,
voelt zich mooier en mooier worden,
doorgloeid
van een innerlijk, niet te doven vuur.



Deze bijzondere steen
leggen wij op het graf van Franciscus.
Op en in en door de steen straalt het licht.
Het weerkaatst in onze ziel.
Zo maakt het de reis
naar verder en verder…

Moge al onze levens gezegend zijn!



Ricky Rieter