homepage > teksten > Ad, Jos, Kees

e-mail Kees

Pelgrimeren naar Assisi

Ad, Jos, Kees

Lopen in de voetsporen van Franciscus van Assisi. Dat kan je alleen doen. Wij deden dat met een groep en dat was een geweldige ervaring. In de herfstvakantie liepen wij met z’n zestienen door het herfstkleurige Umbrië van Sansepolcro naar Assisi. Over paden die onze heilige voetganger acht eeuwen geleden heeft gevolgd. Elke dag stonden we lopend stil bij een aspect van Franciscus’ spiritualiteit. Leidraad daarbij was het boek van Hein Stufkens, getiteld ‘Het zevenvoudig pad van Franciscus’.

Wij kenden elkaar van twee bijeenkomsten in de Haagse Duinzichtkerk. Beide keren liepen wij daarna met volle rugzakken door de duinen tussen Scheveningen en Meyendel. Het gezelschap was gemêleerd: katholieken en protestanten, mannen en vrouwen, leeftijden van 35 tot 70 jaar. We sliepen in kloosters, eenvoudige hotels, een voormalig schoolgebouw en een kasteel. Aan het begin van de tocht had één van ons zo maar een steen opgeraapt. Aan die steen vertrouwden wij in gedachten onze intenties toe. Tijdens de opening van iedere dag stonden wij in een kring om die steen en hield steeds weer een ander groepslid een korte meditatie over één van de zeven stappen van Stufkens. Om al lopend te overdenken en desgewenst met elkaar te bespreken. Zo stonden wij een keer bij het hoog gelegen klooster waar zich het bekende verhaal van Franciscus en de drie rovers heeft afgespeeld. En in Gubbio stond natuurlijk het verhaal van Franciscus en de wolf centraal. De universele boodschap van Franciscus en het omringende landschap inspireerden tot goede dagopeningen (de teksten van deze openingen vindt u hier) en fijne gesprekken tijdens het lopen. Soms spraken we af enige tijd in stilte te lopen. Ook dat voorzag in een behoefte.

Eerste blik op AssisiHalverwege de zesde dag ontwaarden wij tot onze vreugde in de verte de contouren van de stad Assisi. Daar legden we enkele uren later de steen met onze intenties bij het graf van Franciscus en zongen een toepasselijk lied. De volgende dag hielden we onze slotviering in de Santo Stefano, het midden in Assisi gelegen kleine romaanse kerkje, dat iedere zomer als franciscaanse ontmoetingsplek fungeert voor Nederlands- en Duitstalige bezoekers. Wij openden met het prachtige ‘Lied aan het Licht’ van Huub Oosterhuis. Daarna droeg een deelneemster een verhaal van Herman Hesse over Franciscus voor. Vervolgens vertelde iedereen hoe hij of zij de tocht had ervaren. Tot slot zongen wij het zonnelied van Franciscus en omhelsden elkaar. Het waren onvergetelijke momenten. De laatste uren voor het vertrek van onze trein naar Nederland hebben we de beroemde fresco’s van Giotto bezichtigd en nog wat van de sfeer van Assisi geproefd.

En nu denkt u misschien dat wij alleen ernstig bezig zijn geweest. Nee hoor, we hebben ook heel wat afgelachen. Bij voorbeeld als we weer eens zo’n natte beek moesten oversteken. En dan die dansavond. Wij werden door de Italianen die voor ons in het schoolgebouw het avondmaal zouden komen bereiden, uitgenodigd om op hun parochiefeest te komen eten èn met ze te dansen. De meeste pelgrims lieten zich bij dat laatste onderdeel niet onbetuigd. ‘Een weldaad voor onze vermoeide voeten’, hoorden we één van onze deelneemsters zeggen. Ter afsluiting zongen wij met onze gastvrouwen en –heren een paar vrolijke liederen.

Zestien Nederlanders zijn in die week niet alleen Franciscus, maar ook elkaar erg gaan waarderen. Het is een hechte groep geworden.



Jos van de Brand, Ad van der Hoogen, Kees Roodenburg
homepage > teksten > Ad, Jos, Kees

e-mail Kees