homepage > motivatie > voetsporen

e-mail Ad

voetsporen

waarom in de voetsporen van Franciscus?

Franciscus was een natuurmens. Rondtrekkend in het prachtige Umbrië en Toscane zag hij in de natuur een afspiegeling van de Allerhoogste. Zijn respect voor de schepping hield ook respect voor de ander in. Door soberheid en eenvoud als essentie van het bestaan zelf gestalte te geven, inspireerde hij velen, toen en nu. Het is belangrijk de essentie van zijn levenshouding in onszelf te ontdekken, juist nu de hang naar materie de natuur zo vernielt.

Franciscus was in zijn tijd en op zijn wijze een navolger van Christus, en deed dat zo inspirerend en zo vol overgave dat anderen er door werden uitgenodigd hem te volgen. Een gelijkend portret van Franciscus, volgens zijn tijdgenoten.Drie honderd jaar vòòr de reformatie was hij al hervormer, maar dan vanuit de toenmalige katholieke kerk. Hij was tegen geweld, dus ook tegen de toen gangbare Kruistochten. In tegenstelling tot wat de kerk voorstond, begaf hij zich bij voorbeeld onder de Saracenen, zoals de Moslims genoemd werden, om vanuit acceptatie van hun geloof hen te overtuigen van de waarde van het christendom. Deze houding maakt wel duidelijk dat hij voor velen van betekenis is, van welke religie ook. Hij schuwde geweld, maar niet de confrontatie. Hij was confronterend op een bevlogen, spontane manier, soms bij het gekke af. Gek en toch wijs. Met al zijn lichamelijk zwakke kracht trachtte hij harmonie te scheppen tussen mensen onderling, tussen mens en hun Schepper, ja zelfs tussen mens en dier.

Franciscus was een pure, eerlijke man die deed wat zijn hart hem ingaf, vanuit een heldere, eenvoudige intentie. Hij beklom niet de barricade met het zwaard. Hij ging niet uit van het ongelijk van een ander. Het was zijn intentie om vanuit liefde tot de medemens en tot de Allerhoogste ons bewust te maken van de essentie van het bestaan: een zo volmaakt mogelijk element te vormen in het gehele universum, de kosmos, het grote Zijn. Liefde, harmonie, vrede en natuur zijn daarbij sleutelwoorden. Zo gezien is Franciscus universeel. Al erkent de rooms-katholieke kerk hem als grote heilige, hij stijgt daar in wezen ver bovenuit.

Een universeel mens als Franciscus is het waard om beleefd te worden. Dat begint met kennis te nemen van wat hem heeft bewogen en te ervaren hoe en waar hij heeft geleefd. Dat is waar een pelgrimstocht je deelgenoot van wilt maken, om je zo uit te nodigen tot de verspreiding en de verdieping van deze levenshouding.

De pelgrimstochten die rondom 'de vredespromotor van Assisi' zijn georganiseerd willen een bijdrage leveren aan de vrede. Tijdens de tocht richten we ons op wat mensen bindt, niet op wat mensen scheidt, om meer harmonie te ontdekken in en tussen mensen; mensen die, al is het bescheiden, dat weer uitstralen naar hun omgeving. Te idealistisch? Misschien. Maar we denken dat wanneer het plezierig en praktisch wordt gehouden het veel mensen zal aanspreken.



Ad van den Hoogen

homepage > motivatie > voetsporen

e-mail Ad